Sen gidince kar yağar gecelerime..
Sokaklar bom boş kalır…
O gece yaşanmaz aşklar..
Ortalığı bir hüzün kaplar..

Sen gidince bahar gelmez buralara..
Çiçekler açmaz ağaçlarda..
Aşklar tazelenmez sen gidince..
Bu koca şehir sessizliğe bürünür..

Ahh ! sen gidince buralardan..
Kar yağar gecelerime..
Ayaza keser yüreğim..
İçimi titretir yalnızlık..

Sen gidince ..
Derin uykularda kaybolurum ben..
Akıl almaz şeyler yaparım..
Benliğimi kaybederim..

Sen gidince ölürüm ben..
Son günlerimde yanımda olmanı isterim
Bana fısıltı ile seni seviyorum demeni
Ve son anlarımda bir damla göz yaşınla bu koca dünyadan göçmek isterim..

Aqlamakli Olmustu qOzlerim ..
qitmek istemiOrdum ..
ßirakmak istemiOrdum eLLerini ..
SariLmak istiOrdum hic AyriLmamacasina ..
Ama Veda Etmem qerekiOrdu Sana ..
"qidiOrum ßen" demeLiydim ..
Ama ßir turlu ßasaramiOrdum ..

ßen Sustukca Sen qOzlerime daLiOrdun
Sen qOzLerimdeyken ßen KayßoLuordum
Farkinda deiLdin Ama aslinda ßen yOk Oluordum..

Artik " eLveda " demem qerekiOrdu
Cunku Otoßusum kaLkmak icin ßeni ßekLiOrdu
Sadece içim deiL asLinda kOca Sehir AqLiOrdu
qitsem ßiLe " O " Sevdiqimi ßiLiOrdu
Ama icimdeki CiqLikLari DuymuOrdu ..

KiLometreLerce Uzakta ßirakip Sevdiqimi
AnLamadim ßu anLamsiz Sehire Niye qeLdiqimi
AnLayamadim HaLa nicin Olmediqimi - Olemediqimi ..

Yüreğim zindan, gece zifiri karanlık..
Bu gece yine uykusuz yine karanlıklardayım..
Deği$en bir $ey yok açıkcası.. Sadece sen geldin aklıma birden..
Nerden çıktın böyle bilmiyorum.. Aldım i$te kağıdı kalemi yine elime..
Oysa içimde cümlelerim bitmi$ken..
Ne yazacağımı bilmiyorum ama aklıma her geli$inde yazmak geliyor içimden..
Oysa seni anlatacak hiçbir kelime kalmamı$ken.. Nedendir bilinmez...

$u ana kadar öyle çok anlattım ki seni.. Artık boğazım düğümleniyor..
Ellerim titriyor.. Kalemim bile en olmadık yerde tükeniyor..
Yazdığım yazıların sonunu getiremiyorum hiçbir zaman..
Benim yarım kaldığım gibi onlarda yarım kalıyor.. Ve asla tamamlayamıyorum..
Gidi$in öyle çok $ey götürmü$ ki benden.. Sen yoksun diye her$ey eksik..

Tam seni unuttum derken, gene bir yerlerden çıkıveriyorsun..Bazen sabah yüzüme gülen güne$im..
Bazen aynaya bakan yüzüm, bazende gece odam da gölgem oluveriyorsun.. Tam elimi uzatıyorum, tam tutucam yokoluveriyosun..
Ve ben gene yarım kalıyorum..
Yarım kalan yeminlerimiz gibi yarım kalıyor kalbim..
Yarım kalan $arkılarımız gibi yarım kalıyor sesim..
Yarım kalan canım gibi yarım kalıyor ya$am..

Demek ki hala unutmamışım seni..
Seni öyle unutmalıyım ki, sesini hiç duymamı$ gibi..
Seni öyle unutmalıyım ki, ya$anmamı$ bir hikaye gibi..
Seni öyle unutmalıyım ki, sanki seni hiç tanımamı$ gibi..
Seni öyle unutmalıyım ki, her bir zerreni hatırlamayacak kadar..
Seni öyle unutmalıyım ki, unuttum kelimesini bile söylemeyecek kadar..
Seni öyle unutmalıyım ki, adını duyduğumda irkilip gözlerimin dolmasından kurtulmalıyım..

Seni tanıdığımda Sana kaRşı duygu ßesLeyeceğim akLıma ßiLe geLmeSdi.
ne oLduysa ßi an da oLdu ßi an da kendimi Sende ßuLdum. ßen ,, Sen oLdum çıktım..
heR zaman kaRşına hayatın iki yüzLüLüğünden sıyRıLıp ,, en saf ,, en yaLın ßenLiğimLe çıkmak iStedim ,, ama oLmadı yapamadım Sana GeRçekLeRi söyLeyemedim. ßiLiyodum çünkü ,, SöyLeSeydim ßeni hayatından çıkaRıp atacaktın ,, GeReksiz ßiR eŞya Gibi ßi kenaRa atıcaktın.. ama SöyLemediğim İçin acı çekSemde SeninLe konuŞmak o kadaR iyi GeLiyo ki..
Seni ne kadaR Çok özLeSemde SeninLe konuŞunca heRşeyi unutuyoRum.. SöyLemek Geçiyo İçimden..
ßir ßir anLatmak heRşeyi.. SöyLemek iSteSemde oLmuyoR.. Senden GeLen we GeLEcek oLan hiç ßiR Şeyden koRkmuyoRdum.
SeninLe oLduktan SonRa heRŞeye dayanaßiLeceğimi düŞünüyoRdum..ne kadaR imkansıZım oLsanda yüReğim düŞmanın oLamıyoR..
heR Gün aLaßiLdiğine yanıyoR..ne kadaR unutmak iStesemde Seni özLüyoRum.akLımdan ÇıkmıyoRsun..
Sana ßu Sevdayı veRmekte ßu kadaR diRetiğim İçin ßeni ßağıŞLa.adı üStünde Sevdaydı ßendeki..
iStemeSemde özLüyoRum Seni.GöRdükÇe ReSmini ,, vaRLığını hiSSettikÇe..yüReğim biR Limana yakLaştı.yüReğimdeki seni o Limanda biR gemiye bindiRdim..uzak oL bana diye ,, göRmiyeyim Seni diye..gemi Çoktan uzakLaşıp gitti..canım yanıyoR.ama uzakLaştığın İçin deiL ,, yüReğimde kaLan özLemin İçin..canım yanıyoR we Seni haLa özLüyoRum..

Yağmurlu bir yaz günüydü senden ayrıldığımda
Sessizce yürürken yolda,
Yağmur belirdi karşımda..

Aslında yağmuru severdim o güne kadar,
Ama onun bu hali
Çok korkutmuştu beni..

Tarif edilemeyecek kadar kötü,
İnanılmayacak kadar hırçın bakışları vardı...

Yavaş adımlarla üzerime yürüdü
Ve bana
Senden kalan her şeyi mi
O'na vermemi haykırdı...

O'na cevap veremeden
Saçımdaki el izini
Yanağımdaki o son buseni
Ve üzerimdeki mis kokunu aldı benden...

Tam gitmeye yönelmişti ki,
Son bir kez arkası dönüp,
Bana
Başka bir şeyinin kalıp kalmadığını sordu...

Ağlayan ve kin dolu gözlerle ona bakıp,
"HAYIR" diye haykırdım...

O gittiğindeyse
Yüzümde bir tebessümle
O'nu kandırabilmenin sevincini yaşıyordum...

Evet,
O'nu kandırabilmiştim,
Çünkü bana senden kalan bir şey daha vardı:
Kalbimin en derin köşesinde sakladığım a ş k ı n...

yazamıyorum artık…cümlelerimin devamı gelmiyor ve sen gelmiyorsun !
! cümleler kayıp !



… konuşamıyorum artık.. dilim lal olmuş.. sus pus duygularım…
! kalemim kırık kalbim kayıp !



… söyleyemiyorum şarkıları bağıra bağıra..! Sesim çıkmıyor.. sen giderken çok çıktı.. –dön- dedim ve sen duymadın !
! dönüşler yasak !


…uyuyamıyorum artık.. yatağım sensiz buz gibi bu sıcak yaz gününde bile.. uykular haram bana.. geceler zindan sensiz…!
! rüyalar kayıp haller kayıp !



…ağlayamıyorum artık ! oluk oluk akmıyor gözyaşlarım… kurudu sana ağlamaktan kendime ah etmekten.. pişmanlığımdan…
! gözyaşları yok pişmanlığım kayıp !



… Gülmeler yok bana… Kahkahalar yasak ! bir darbe indi gözyaşlarındandertlerden kederlerden…. Gitmelerinden !
! Gülmeler yakışmıyor bana..Tebessümler kayıp !



… hayal kuramıyorum artık.. geceler uzak bana uzak sabahıma; ümitler!
! yıldızım kayıp düşler çok uzak !



… yaşayamıyorum… bu oda bu ev.. bu sokak.. bu kent bu şehir ve insanlar.. Hepsi sıkıcı hepsi boğucu…Nefes alamıyorum.. ışıkları yok bu kentin sen olmadan da olmayacak.. yaşanmayacak bu şehirde ! Yaşayamayacağım..!
! Nefes almak yok ışıklar kayıp !



… Ritim tutamıyorum artık… kaybettim aşkın notasını… kaçırdım..! çoktan bitti çoktan yaklaştı ayrılığa..! çoktan hapsoldu aşk; ayrılığa ! Ritimlerde notalarda bile !...
! aşklar kayıp ayrılıklar kol geziyor !



… sevemiyorum artık… korkuyorum çekiniyorum aşktan sevgiden ! Bir de aşk beni terk ederse… Sevemiyorum işte… korkuyorum…
Sevmelerin ardından gitmelerden terk etmelerden yoruldum…İstemiyorum böyle sevmeyi…Korkuyorum ..!
! Sevmeler yok gitmeler yok.. Yollar kayıp !



… istemiyorum; elaleme bizli hayallerden bahsetmekten… çift derken hep tek olmak yalnız yaşamak bu sevdayı ele güne karşı…
Tek taraflı özlemek tek taraflı sevmek… İstemiyorum artık; çift derken Tek kalmayı…
! Çiftler yok ‘tek’ ler kayıp !



… yazamıyorum artık.. cümlelerimin devamı gelmiyor ve sen gidiyorsun…
Ve girdiğin yol tek yöndü sevgili… yollar senin olsun.. gitmeler senin olsun…!
! Cümleler kayıp yollar kapalı… !



… çığlıklar atıyorum artık… sensizim.. öksüzüm… çaresizim! Haykırıyorum; bütün evren şahit olsun diye… çığlıklarımla yıkıyorum evreni…
! Susmak yok…Mutluluk Kayıp !



… bitiyorum artık.. sensizliği(mi) şiirlerime ‘ana tema’ diye Konuk ederek…! Mısralarımda küfürlerle öfkemle nefretimle… Sensizli(mi) nokta nokta bitirerek hece hece yazarak; bitiyorum.. ve gidiyorum..!
!!! Aşk(ın) yok… Sensizlik(im) kayıp!!!



… kağıt yok kalem yok.. tuval ve fırça yok.. yazılı acılarım yok olmayacak !yazmalar yok artık.. yalan sevdaları tuvale işlemek resmetmek yok…
Çizmeler bitti karalamalar bitti…
! kalemim yok… acılar kayıp !




… sonbaharlar ayrılıklar bitti artık ! Geçti… sevdaları hayalleri yaşanmamışlığın acısıyla gözyaşının buğusuyla kaldı gözler…Yürek isyanlarla… Sevdaysa terk edilişiyle…
! sonbahar yok… Yürek kayıp !



… yazamıyorum artık.. cümlelerimin devamı gelmiyor ve sen bunca isyana rağmen yine gelmiyorsun… Yoksun… ve gelmeyeceksin ! Kapılar kapalı sana..! sözlerim bir ok kadar delici namluda duran kurşun gibi acımasız hain ! Bilmiyorum isyan etmekten başka bir şey.. umutsuzluktan….
! Umutlar yok hayaller yok kavuşmak hayal !!
Açık kapı yok..İsyanlar namluda.. İsyanlar Nöbette…
Gülüşler kayıp mutluluk hayal…
Kurşunlar hançerler oklar yakın!
Hasretim kayıp.. Cümlelerim kayıp !

Yanan bir alevdin bir zamanlar. Öyle yakıyordun ki, ateş bile senin kadar yakmazdı beni. İçin için köz olana kadar yaktın. Sevmeyi unutmuşken karşıma çıktın. Aşkı unutmuşken sevdayı hatırlattın. Ben seni sevdim. Ben senin için öldüm. Ama sen değiştin.

Oysa hayatta, tanıştırıldığım ilk aşktın. Yüreğimin dengesi bozuldu bir den. Gözlerim hayallere daldı. Rüyaları unuttum. Gözü açık gördüğüm tek rüya sen din. Aşk buydu demek ki... Sevgili olmadan bile, onunla yaşamak. Aldığın her nefeste, onu içine çekmek. Yanmak, yanmak... Yüreğinde aşkın alevini hissetmek. Acaba sen de benim kadar beni sevdin mi? .

Şu an içimde, ağzından köpükler çıkan azgın bir boğa var. Sakın yaklaşma yanıma. O kadar kırıldım ki sana. Aşkla dolu yüreğim, şu an darma duman.
Seni tanıdığım güne, aşkla sevdiğim anlara, lânetler okuyorum. Bin kere affettim değişen bir şey yok. Hep aynısın. Belli ki değişmeyeceksin. Çıkma artık karşıma. Anlıyorum ki, sen benim sevdiğim kadar, beni sevmedin.
Git artık rüyalarımdan. Git artık hayallerimden. Bırak beni yalnızlığıma...Bırak diyorum sana.

Aşk iki kişiliktir. Tek taraflı yaşananı ise insanı üzer. Artık üzülmekten bile yoruldum biliyor musun. Seni sevmekten yoruldum. Seni düşünmekten çok yoruldum. Artık gecelerim, gözyaşlarıyla sabahlamamalı. Güneşin doğuşunu, hüzünlere bırakmamalı. İçimde yalnızca kin ve nefret var. Seni sevdiğimi bile unuttum. Ben mi aşıktım sana. Aşk çoktan öldü sevda ise bitti.

Hayallerimin baş rol oyuncusuydu mutluluk. Güzel günlerim de hep yanımdaydı. Mutluyum diye haykırdığım anlar da sen vardın. Şimdi ise yerini,
acılara bıraktı. Yansa da yüreğim, lâvlar da kalsa da bedenim, artık seni sevmeyeceğim. Binlerce yemin sana, özlemeyeceğim. İsmini bile
sildim yüreğimden. Biliyorum anılar yine çıkaracak seni karşıma. Yine hatırlatacak. Aldanmayacağım artık onlara.

Söz verdim kendime. Seni sana bırakıyorum. Bende ki sen ise öldü artık. Yüreğim de bir mezar var. Üstü ise çiçeklerle dopdolu. Sulamayacağım onları, hepsi kurusun. Sen aşkımı nasıl yokettiysen, üzerinde de tek bir çiçek kalmasın. Sen çiçeğine lâyık olamadın. Hiçbirşey de sana lâyık değil. Unutma aşkımda seninle birlikte, mezara girdi.

Gelirsen pırıl pırıl bakışlarınla gelmelisin ve mutlulugu asmalısın sol
omzuna. Bakıslarına kan dökmemelisin, kinden, nefretten, her tür
tuzaktan arinarak çıkmalısın yola. Hayatı taşıyacak kadar yürekli
olmalı küçük parmaklarin, avuçlarının içiyse her dem ıslak olmalı.

Gelirsen gözlerini getirmelisin, içlerinde bakmaya doyamayacagım umut
dolu gözbebeklerini de almalısın yanına. Bir ceylanı bile kıskandıracak
o nefis yürüyüşünle gelmelisin bana. Yürek titreten gülüslerini de
almalisin yanina ve akmalısın yüregime daha ilk merhaba demek için
hazırlık yaptıgım anda.

Ardında bıraktıgın sözcüklerin tümünü silerek hafizandan, o öpmeye
kıyamadıgım dudaklarınla gelmelisin. Günesi getirmelisin gelirken,
karanlıkların üzerine çullanmalıyız seninle ve içimize gömmeliyiz
karanligi.

Hayatla basa çıkabılecek kadar sert, en küçük kırılmada parçalanacak
kadar yumusak bir yürekle gelmelisin bana gelirsen.

Minicik öykülerinle gelmelisin, bir kedi kadar sessiz, bir kaplan kadar
yırtıcı olmalısın yola çıktıgın andan itibaren. Seni dinleme zevkini de
getirmelisin bana, dudaklarindan dökülen her sözcügü içmeliyim kana
kana.

Feslegen kokulu saçlarınla gel gelirsen ve içinden topladigin
çiçeklerini ver bana. Yüreginden sessizce süzülen nehirlerini getir
bana, utangaçlıklarını, sokulganlıklarını, çılgınlıklarını da yanına yoldas
yaparak.

Ama neyse sen bana aldirma. Unut yukarida istediklerimin tümünü.

"Gelirsen Sadece Kendini Getir Bana ."